ای عشق…

admin

به نظر من بزرگترین نعمت و موهبت الهی
یه قلب بخشنده و مهربون و پر از عشقه.

اینکه آدم بتونه تا وقتی قلبش میزنه،
به آدمهای اطرافش عشق ببخشه،
و عشقش هیچ وقت تموم نشه و ته نکشه.

و هر کسی،
یه جایی،
یه وقتی،
یه سهمی،
از عشق ما داشته باشه.

اینکه مهربونیش همه آدمهای خوب رو
به خونه دلش دعوت کنه،

و هر کسی،
جایگاه و دلیلی ،
واسه موندن توی قلب آدم داشته باشه.

و قلب آدم اونقدر بزرگ باشه
که هیچ کس جای هیچ کس دیگر رو
تنگ نکنه،
و هر کسی کنج دنج خودش رو داشته باشه.

اینکه آدم وجود داشته باشه،
و به خاطر وجودش حال خیلی‌ها خوب باشه
و لبخند روی لبشون،
و دلهای زیادی روشن و شاد و گرم
و پر امید و پر انگیزه،
از وجود ما.

اینکه بودن آدم با نبودن آدم ،
واسه دنیا،
واسه زندگی،
واسه آدمها،
فرق کنه.

و اگر یه روزی نباشیم،
توی تموم دلهایی که لمسشون کردیم
و اثر انگشتمون روشه،
جاودانه شیم.

چون انرژی عشق و مهربونی
از بین نمیره،
از آدمی به آدم دیگه،
از دلی به دل دیگه،
عبور میکنه،
تا بی نهایت هستی.

و دلی که عشق رو دید،
دنیا رو،
آدمها رو،
زندگی رو،
یه جور دیگه میبینه.

همه چیز زیبا میشه با عشق.

دل مهربونیش رو مدیون عاشقیه.

چقدر خوبه بدون هیچ تلاشی بتونیم
عاشق و مهربون و بخشنده باشیم
و وجود داشته باشیم،
برای همه آدمهایی که به نوعی ما رو میشناسند.
دوستشون داریم و دوستمون دارند.

چقدر خوبه از چشمامون به خونه دلمون
راهی باشه.

عاشقی بهترین نعمت دنیاست.
بهترین هدیه الهی.

سپاسگزار توام ای عشق.
که مهربانی قلبم را تا ابد مدیون تو هستم.
تا آخرین طپش با من بمان.

نیلوفر قریشی

English language.... En